|
مذكر |
مؤنث |
| مفرد |
مثنى |
جمع |
مفرد |
مثنى |
جمع |
| الأفعال المبنية للمعلوم |
الماضي |
الغائب |
فَكَّكَ |
فَكَّكَا |
فَكَّكُوْا |
فَكَّكَتْ |
فَكَّكَتَا |
فَكَّكْنَ |
| المخاطب |
فَكَّكْتَ |
فَكَّكْتُمَا |
فَكَّكْتُمْ |
فَكَّكْتِ |
فَكَّكْتُمَا |
فَكَّكْتُنَّ |
| المتكلم |
فَكَّكْتُ |
فَكَّكْنَا |
فَكَّكْنَا |
فَكَّكْتُ |
فَكَّكْنَا |
فَكَّكْنَا |
| المضارع |
الغائب |
يُفَكِّكُ |
يُفَكِّكَانِ / يُفَكِّكَا |
يُفَكِّكُوْنَ / يُفَكِّكُوْا |
تُفَكِّكُ |
تُفَكِّكَانِ / تُفَكِّكَا |
يُفَكِّكْنَ |
| المخاطب |
تُفَكِّكُ |
تُفَكِّكَانِ / تُفَكِّكَا |
تُفَكِّكُوْنَ / تُفَكِّكُوْا |
تُفَكِّكِيْنَ / تُفَكِّكِيْ |
تُفَكِّكَانِ / تُفَكِّكَا |
تُفَكِّكْنَ |
| المتكلم |
أُفَكِّكُ |
نُفَكِّكُ |
نُفَكِّكُ |
أُفَكِّكُ |
نُفَكِّكُ |
نُفَكِّكُ |
| الأمر |
فَكِّكْ |
فَكِّكَا |
فَكِّكُوْا |
فَكِّكِيْ |
فَكِّكَا |
فَكِّكْنَ |
| الأفعال المبنية للمجهول |
الماضي |
الغائب |
فُكِّكَ |
فُكِّكَا |
فُكِّكُوْا |
فُكِّكَتْ |
فُكِّكَتَا |
فُكِّكْنَ |
| المخاطب |
فُكِّكْتَ |
فُكِّكْتُمَا |
فُكِّكْتُمْ |
فُكِّكْتِ |
فُكِّكْتُمَا |
فُكِّكْتُنَّ |
| المتكلم |
فُكِّكْتُ |
فُكِّكْنَا |
فُكِّكْنَا |
فُكِّكْتُ |
فُكِّكْنَا |
فُكِّكْنَا |
| المضارع |
الغائب |
يُفَكَّكُ |
يُفَكَّكَانِ / يُفَكَّكَا |
يُفَكَّكُوْنَ / يُفَكَّكُوْا |
تُفَكَّكُ |
تُفَكَّكَانِ / تُفَكَّكَا |
يُفَكَّكْنَ |
| المخاطب |
تُفَكَّكُ |
تُفَكَّكَانِ / تُفَكَّكَا |
تُفَكَّكُوْنَ / تُفَكَّكُوْا |
تُفَكَّكِيْنَ / تُفَكَّكِيْ |
تُفَكَّكَانِ / تُفَكَّكَا |
تُفَكَّكْنَ |
| المتكلم |
أُفَكَّكُ |
نُفَكَّكُ |
نُفَكَّكُ |
أُفَكَّكُ |
نُفَكَّكُ |
نُفَكَّكُ |
| اسم الفاعل |
مُفَكِّك |
مُفَكِّكَان \ مُفَكِّكَيْن |
مُفَكِّكُوْن \ مُفَكِّكِيْن |
مُفَكِّكَة |
مُفَكِّكَتَان \ مُفَكِّكَتَيْن |
مُفَكِّكَات |
| اسم المفعول |
مُفَكَّك |
مُفَكَّكَان \ مُفَكَّكَيْن |
مُفَكَّكُوْن \ مُفَكَّكِيْن |
مُفَكَّكَة |
مُفَكَّكَتَان \ مُفَكَّكَتَيْن |
مُفَكَّكَات |
| المصدر |
تَفْكِيْك |