|
مذكر |
مؤنث |
| مفرد |
مثنى |
جمع |
مفرد |
مثنى |
جمع |
| الأفعال المبنية للمعلوم |
الماضي |
الغائب |
شَرِهَ |
شَرِهَا |
شَرِهُوْا |
شَرِهَتْ |
شَرَهَتَا |
شَرِهْنَ |
| المخاطب |
شَرِهْتَ |
شَرِهْتُمَا |
شَرِهْتُمْ |
شَرِهْتِ |
شَرِهْتُمَا |
شَرِهْتُنَّ |
| المتكلم |
شَرِهْتُ |
شَرِهْنَا |
شَرِهْنَا |
شَرِهْتُ |
شَرِهْنَا |
شَرِهْنَا |
| المضارع |
الغائب |
يَشْرَهُ |
يَشْرَهَانِ / يَشْرَهَا |
يَشْرَهُوْنَ / يَشْرَهُوْا |
تَشْرَهُ |
تَشْرَهَانِ / تَشْرَهَا |
يَشْرَهْنَ |
| المخاطب |
تَشْرَهُ |
تَشْرَهَانِ / تَشْرَهَا |
تَشْرَهُوْنَ / تَشْرَهُوْا |
تَشْرَهِيْنَ / تَشْرَهِيْ |
تَشْرَهَانِ / تَشْرَهَا |
تَشْرَهْنَ |
| المتكلم |
أَشْرَهُ |
نَشْرَهُ |
نَشْرَهُ |
أَشْرَهُ |
نَشْرَهُ |
نَشْرَهُ |
| الأمر |
اَشْرَهْ |
اَشْرَهَا |
اَشْرَهُوْا |
اَشْرَهِيْ |
اَشْرَهَا |
اَشْرَهْنَ |
| الأفعال المبنية للمجهول |
الماضي |
الغائب |
شُرِهَ |
شُرِهَا |
شُرِهُوْا |
شُرِهَتْ |
شُرِهَتَا |
شُرِهْنَ |
| المخاطب |
شُرِهْتَ |
شُرِهْتُمَا |
شُرِهْتُمْ |
شُرِهْتِ |
شَرَهْتُمَا |
شُرِهْتُنَّ |
| المتكلم |
شُرِهْتُ |
شُرِهْنَا |
شُرِهْنَا |
شُرِهْتُ |
شُرِهْنَا |
شُرِهْنَا |
| المضارع |
الغائب |
يُشْرَهُ |
يُشْرَهَانِ / يُشْرَهَا |
يُشْرَهُوْنَ / يُشْرَهُوْا |
تُشْرَهُ |
تُشْرَهَانِ / تُشْرَهَا |
يُشْرَهْنَ |
| المخاطب |
تُشْرَهُ |
تُشْرَهَانِ / تُشْرَهَا |
تُشْرَهُوْنَ / تُشْرَهُوْا |
تُشْرَهِيْنَ / تُشْرَهِيْ |
تُشْرَهَانِ / تُشْرَهَا |
تُشْرَهْنَ |
| المتكلم |
أُشْرَهُ |
نُشْرَهُ |
نُشْرَهُ |
أُشْرَهُ |
نُشْرَهُ |
نُشْرَهُ |
| اسم الفاعل |
شَارِه |
شَارِهَان \ شَارِهَيْن |
شَارِهُوْن \ شَارِهِيْن \ - |
شَارِهَة |
شَارِهَتَان \ شَارِهَتَيْن |
شَارِهَات \ - |
| اسم المفعول |
مَشْرُوْه |
مَشْرُوْهَان \ مَشْرُوْهَيْن |
مَشْرُوْهُوْن \ مَشْرُوْهِيْن \ - |
مَشْرُوْهَة |
مَشْرُوْهَتَان \ مَشْرُوْهَتَيْن |
مَشْرُوْهَات \ - |
| المصادر |
شَرَاهَة |
- |
- |