|
مذكر |
مؤنث |
| مفرد |
مثنى |
جمع |
مفرد |
مثنى |
جمع |
| الأفعال المبنية للمعلوم |
الماضي |
الغائب |
حَذِرَ |
حَذِرَا |
حَذِرُوْا |
حَذِرَتْ |
حَذَرَتَا |
حَذِرْنَ |
| المخاطب |
حَذِرْتَ |
حَذِرْتُمَا |
حَذِرْتُمْ |
حَذِرْتِ |
حَذِرْتُمَا |
حَذِرْتُنَّ |
| المتكلم |
حَذِرْتُ |
حَذِرْنَا |
حَذِرْنَا |
حَذِرْتُ |
حَذِرْنَا |
حَذِرْنَا |
| المضارع |
الغائب |
يَحْذَرُ |
يَحْذَرَانِ / يَحْذَرَا |
يَحْذَرُوْنَ / يَحْذَرُوْا |
تَحْذَرُ |
تَحْذَرَانِ / تَحْذَرَا |
يَحْذَرْنَ |
| المخاطب |
تَحْذَرُ |
تَحْذَرَانِ / تَحْذَرَا |
تَحْذَرُوْنَ / تَحْذَرُوْا |
تَحْذَرِيْنَ / تَحْذَرِيْ |
تَحْذَرَانِ / تَحْذَرَا |
تَحْذَرْنَ |
| المتكلم |
أَحْذَرُ |
نَحْذَرُ |
نَحْذَرُ |
أَحْذَرُ |
نَحْذَرُ |
نَحْذَرُ |
| الأمر |
اَحْذَرْ |
اَحْذَرَا |
اَحْذَرُوْا |
اَحْذَرِيْ |
اَحْذَرَا |
اَحْذَرْنَ |
| الأفعال المبنية للمجهول |
الماضي |
الغائب |
حُذِرَ |
حُذِرَا |
حُذِرُوْا |
حُذِرَتْ |
حُذِرَتَا |
حُذِرْنَ |
| المخاطب |
حُذِرْتَ |
حُذِرْتُمَا |
حُذِرْتُمْ |
حُذِرْتِ |
حَذَرْتُمَا |
حُذِرْتُنَّ |
| المتكلم |
حُذِرْتُ |
حُذِرْنَا |
حُذِرْنَا |
حُذِرْتُ |
حُذِرْنَا |
حُذِرْنَا |
| المضارع |
الغائب |
يُحْذَرُ |
يُحْذَرَانِ / يُحْذَرَا |
يُحْذَرُوْنَ / يُحْذَرُوْا |
تُحْذَرُ |
تُحْذَرَانِ / تُحْذَرَا |
يُحْذَرْنَ |
| المخاطب |
تُحْذَرُ |
تُحْذَرَانِ / تُحْذَرَا |
تُحْذَرُوْنَ / تُحْذَرُوْا |
تُحْذَرِيْنَ / تُحْذَرِيْ |
تُحْذَرَانِ / تُحْذَرَا |
تُحْذَرْنَ |
| المتكلم |
أُحْذَرُ |
نُحْذَرُ |
نُحْذَرُ |
أُحْذَرُ |
نُحْذَرُ |
نُحْذَرُ |
| اسم الفاعل |
حَاذِر |
حَاذِرَان \ حَاذِرَيْن |
حَاذِرُوْن \ حَاذِرِيْن \ - |
حَاذِرَة |
حَاذِرَتَان \ حَاذِرَتَيْن |
حَاذِرَات \ - |
| اسم المفعول |
مَحْذُوْر |
مَحْذُوْرَان \ مَحْذُوْرَيْن |
مَحْذُوْرُوْن \ مَحْذُوْرِيْن \ - |
مَحْذُوْرَة |
مَحْذُوْرَتَان \ مَحْذُوْرَتَيْن |
مَحْذُوْرَات \ - |
| المصادر |
حَذَر |
- |
- |