|
مذكر |
مؤنث |
| مفرد |
مثنى |
جمع |
مفرد |
مثنى |
جمع |
| الأفعال المبنية للمعلوم |
الماضي |
الغائب |
أَشْرَكَ |
أَشْرَكَا |
أَشْرَكُوْا |
أَشْرَكَتْ |
أَشْرَكَتَا |
أَشْرَكْنَ |
| المخاطب |
أَشْرَكْتَ |
أَشْرَكْتُمَا |
أَشْرَكْتُمْ |
أَشْرَكْتِ |
أَشْرَكْتُمَا |
أَشْرَكْتُنَّ |
| المتكلم |
أَشْرَكْتُ |
أَشْرَكْنَا |
أَشْرَكْنَا |
أَشْرَكْتُ |
أَشْرَكْنَا |
أَشْرَكْنَا |
| المضارع |
الغائب |
يُشْرِكُ |
يُشْرِكَانِ / يُشْرِكَا |
يُشْرِكُوْنَ / يُشْرِكُوْا |
تُشْرِكُ |
تُشْرِكَانِ / تُشْرِكَا |
يُشْرِكْنَ |
| المخاطب |
تُشْرِكُ |
تُشْرِكَانِ / تُشْرِكَا |
تُشْرِكُوْنَ / تُشْرِكُوْا |
تُشْرِكِيْنَ / تُشْرِكِيْ |
تُشْرِكَانِ / تُشْرِكَا |
تُشْرِكْنَ |
| المتكلم |
أُشْرِكُ |
نُشْرِكُ |
نُشْرِكُ |
أُشْرِكُ |
نُشْرِكُ |
نُشْرِكُ |
| الأمر |
اَشْرِكْ |
اَشْرِكَا |
اَشْرِكُوْا |
اَشْرِكِيْ |
اَشْرِكَا |
اَشْرِكْنَ |
| الأفعال المبنية للمجهول |
الماضي |
الغائب |
أُشْرِكَ |
أُشْرِكَا |
أُشْرِكُوْا |
أُشْرِكَتْ |
أُشْرِكَتَا |
أُشْرِكْنَ |
| المخاطب |
أُشْرِكْتَ |
أُشْرِكْتُمَا |
أُشْرِكْتُمْ |
أُشْرِكْتِ |
أُشْرِكْتُمَا |
أُشْرِكْتُنَّ |
| المتكلم |
أُشْرِكْتُ |
أُشْرِكْنَا |
أُشْرِكْنَا |
أُشْرِكْتُ |
أُشْرِكْنَا |
أُشْرِكْنَا |
| المضارع |
الغائب |
يُشْرَكُ |
يُشْرَكَانِ / يُشْرَكَا |
يُشْرَكُوْنَ / يُشْرَكُوْا |
تُشْرَكُ |
تُشْرَكَانِ / تُشْرَكَا |
يُشْرَكْنَ |
| المخاطب |
تُشْرَكُ |
تُشْرَكَانِ / تُشْرَكَا |
تُشْرَكُوْنَ / تُشْرَكُوْا |
تُشْرَكِيْنَ / تُشْرَكِيْ |
تُشْرَكَانِ / تُشْرَكَا |
تُشْرَكْنَ |
| المتكلم |
أُشْرَكُ |
نُشْرَكُ |
نُشْرَكُ |
أُشْرَكُ |
نُشْرَكُ |
نُشْرَكُ |
| اسم الفاعل |
مُشْرِك |
مُشْرِكَان \ مُشْرِكَيْن |
مُشْرِكُوْن \ مُشْرِكِيْن |
مُشْرِكَة |
مُشْرِكَتَان \ مُشْرِكَتَيْن |
مُشْرِكَات |
| اسم المفعول |
مُشْرَك |
مُشْرَكَان \ مُشْرَكَيْن |
مُشْرَكُوْن \ مُشْرَكِيْن |
مُشْرَكَة |
مُشْرَكَتَان \ مُشْرَكَتَيْن |
مُشْرَكَات |
| المصدر |
إِشْرَاك |