|
مذكر |
مؤنث |
| مفرد |
مثنى |
جمع |
مفرد |
مثنى |
جمع |
| الأفعال المبنية للمعلوم |
الماضي |
الغائب |
أَعْجَبَ |
أَعْجَبَا |
أَعْجَبُوْا |
أَعْجَبَتْ |
أَعْجَبَتَا |
أَعْجَبْنَ |
| المخاطب |
أَعْجَبْتَ |
أَعْجَبْتُمَا |
أَعْجَبْتُمْ |
أَعْجَبْتِ |
أَعْجَبْتُمَا |
أَعْجَبْتُنَّ |
| المتكلم |
أَعْجَبْتُ |
أَعْجَبْنَا |
أَعْجَبْنَا |
أَعْجَبْتُ |
أَعْجَبْنَا |
أَعْجَبْنَا |
| المضارع |
الغائب |
يُعْجِبُ |
يُعْجِبَانِ / يُعْجِبَا |
يُعْجِبُوْنَ / يُعْجِبُوْا |
تُعْجِبُ |
تُعْجِبَانِ / تُعْجِبَا |
يُعْجِبْنَ |
| المخاطب |
تُعْجِبُ |
تُعْجِبَانِ / تُعْجِبَا |
تُعْجِبُوْنَ / تُعْجِبُوْا |
تُعْجِبِيْنَ / تُعْجِبِيْ |
تُعْجِبَانِ / تُعْجِبَا |
تُعْجِبْنَ |
| المتكلم |
أُعْجِبُ |
نُعْجِبُ |
نُعْجِبُ |
أُعْجِبُ |
نُعْجِبُ |
نُعْجِبُ |
| الأمر |
اَعْجِبْ |
اَعْجِبَا |
اَعْجِبُوْا |
اَعْجِبِيْ |
اَعْجِبَا |
اَعْجِبْنَ |
| الأفعال المبنية للمجهول |
الماضي |
الغائب |
أُعْجِبَ |
أُعْجِبَا |
أُعْجِبُوْا |
أُعْجِبَتْ |
أُعْجِبَتَا |
أُعْجِبْنَ |
| المخاطب |
أُعْجِبْتَ |
أُعْجِبْتُمَا |
أُعْجِبْتُمْ |
أُعْجِبْتِ |
أُعْجِبْتُمَا |
أُعْجِبْتُنَّ |
| المتكلم |
أُعْجِبْتُ |
أُعْجِبْنَا |
أُعْجِبْنَا |
أُعْجِبْتُ |
أُعْجِبْنَا |
أُعْجِبْنَا |
| المضارع |
الغائب |
يُعْجَبُ |
يُعْجَبَانِ / يُعْجَبَا |
يُعْجَبُوْنَ / يُعْجَبُوْا |
تُعْجَبُ |
تُعْجَبَانِ / تُعْجَبَا |
يُعْجَبْنَ |
| المخاطب |
تُعْجَبُ |
تُعْجَبَانِ / تُعْجَبَا |
تُعْجَبُوْنَ / تُعْجَبُوْا |
تُعْجَبِيْنَ / تُعْجَبِيْ |
تُعْجَبَانِ / تُعْجَبَا |
تُعْجَبْنَ |
| المتكلم |
أُعْجَبُ |
نُعْجَبُ |
نُعْجَبُ |
أُعْجَبُ |
نُعْجَبُ |
نُعْجَبُ |
| اسم الفاعل |
مُعْجِب |
مُعْجِبَان \ مُعْجِبَيْن |
مُعْجِبُوْن \ مُعْجِبِيْن |
مُعْجِبَة |
مُعْجِبَتَان \ مُعْجِبَتَيْن |
مُعْجِبَات |
| اسم المفعول |
مُعْجَب |
مُعْجَبَان \ مُعْجَبَيْن |
مُعْجَبُوْن \ مُعْجَبِيْن |
مُعْجَبَة |
مُعْجَبَتَان \ مُعْجَبَتَيْن |
مُعْجَبَات |
| المصدر |
إِعْجَاب |